Kunnen dieren lasten van mensen overnemen?

Kunnen dieren lasten van mensen overnemen?

Kunnen dieren lasten van mensen overnemen?
We ontvingen onlangs onderstaand bericht van Carla. Carla heeft een tijd geleden de Brontaal van de Dieren op De Zomerhof gevolgd. Ze schrijft: ‘Ik had beloofd een ervaring met jullie te delen die ik laatst tijdens een meditatie had. Eigenlijk hoort hier voorafgaand even een stukje geschiedenis. Dit stukje gaat over Gizmo. Gizmo was mijn aller eerste kat welke ik uit het asiel haalde toen ik 2 dagen samenwoonde. Ik heb met Gizmo echt altijd een hele speciale band gehad. Tuurlijk hou ik van al mijn dieren die ik heb en gehad heb.
Maar dit was echt anders…’

Hij was waar ik was. Hij kwam alleen binnen als ik hem riep en niet als mijn (ex) partner hem riep. Hij was toen al communicatief. Wij hadden boven de kattenbak staan. Ik was alleen thuis op een avond en het was al donker. Gizmo liep te zeuren…en te zeuren… Ik snauwde een beetje dat hij echt niet meer buiten kwam nu het donker was. Dit ging even zo door. Ik lag languit op de bank voor de buis en Gizmo kwam bij mij. Ik keek goed…Zag ik dit goed? Hij zat gewoon gehurkt op mijn benen te plassen en keek achterom naar mij met een beledigde blik aan zo van: Dan had jij maar mij moeten luisteren. Dan had je geweten dat je de deur naar boven dicht gedaan had en ik niet naar de kattenbak kon. (Ik zie het echt nog zo voor mij)

Na een relatie van 10 jaar waarvan ik al een aantal jaren ongelukkig was heb ik mijn relatie verbroken. Dit was een zeer traumatische tijd omdat er dingen met mij zijn gebeurd die niet door de beugel konden. We hadden nog een koopwoning samen en allemaal dieren waardoor ik dus niet meteen mijn koffers kon pakken. (Als je ex dreigt je witte herder de keel door te snijden weet je wel hoe laat het is) Ik kon dus niet anders dan blijven tot ik een plekje voor mezelf EN mijn dieren had. Deze rottijd heeft 4 maanden geduurd. Toen had ik eindelijk een plekje voor mijzelf. Dit was november 2006. Hier begon ook het enorme verdriet en woedde proces.

Eerst zag ik nog niks aan Gizmo… Maar op een gegeven moment werd Gizmo wat ziekjes, hij werd mager en raakte wat aan de diarree. Ik ben heel wat dierenartsen met hem af geweest… Hij heeft allerlei onderzoeken gehad… En hij werd maar zieker en zieker. Voor 8 september 2007 stond er een vakantie naar Ierland gepland. Ik was sinds ik bij mijn ex was nooit op vakantie geweest en Ierland fascineerde mij altijd al. Ik had eigenlijk geen zin i.v.m Gizmo maar mijn huidige man en mijn ouders vonden dat ik gaan moest. Ik had dit verdiend. Mijn moeder zou die week wel in ons huis trekken en voor de dieren zorgen.

We hebben een prachtige week gehad. Regelmatig naar huis gebeld hoe het daar ging. Alles ging goed! Mijn vader haalde ons van Schiphol en had wat te melden. Gizmo was die week nog harder achteruit gegaan. Ze wilde mij niet ongerust maken die week. Onderweg werden wij ongerust opgebeld door mijn moeder. Het ging erg slecht met Gizmo. Of we alsjeblieft wilden opschieten want hij was al met een proces bezig. We hebben er zo tegen aan gereden. Toen we aankwamen kwam mijn moeder van boven om de deur open te doen voor ons. Ze was zo onderste boven want Gizmo was echt vlak voor wij thuis kwamen overleden (echt minuten werk). We zijn er nooit achter gekomen wat hij nou mankeerde. Onderzoeken wezen niks uit.

Ik heb zelf altijd het gevoel gehad dat Gizmo er onderdoor is gegaan door mijn verdriet. Dat hij mij gevoelens zich op de 1 of andere manier opgeslagen heeft. Als mijn lichaam er zo`n afknapper van gehad heeft wat moet dat dan met zo`n klein lichaampje… Tot op de dag van vandaag mis ik Gizmo nog altijd vreselijk en laat ook af en toe nog wel een traan.

Dinsdag morgen besluit ik te gaan mediteren. Ik zet de muziek op van Om Mani Padme Hum – Original temple buddhist mantra version omdat ik deze op de laatste dag van de cursus bij jullie zo fijn vond. Ik dwaal af zak dieper en dieper weg… Ik probeerde eigenlijk een beetje contact te zoeken met Carmen, onze ragdoll poes. Maar zakte nog verder weg en verloor het contact. Even was daar niks…helemaal niks. Knap voor mij die altijd druk in haar hoofd met van alles bezig is.

En toen gebeurde het volgende. Zo vanuit het niets rolde het beeld van Gizmo voorbij met de woorden: ‘Ik neem jou niks kwalijk.’ Ik werd hier zo door overrompeld dat ik in huilen uitbarstte. Er gebeurde namelijk nog wat… Iets wat ik nog nooit gevoeld heb. Mijn hart werd helemaal warm… Die warmte begon zich uit te stralen over mijn hele borstkas zo mijn armen in. Dit was zo ontzettend intens. Zo intens. Ik bedankte Gizmo voor dit bijzondere voorval. Kreeg ook nog door dat hij mij buiten mijn 2 andere gidsen om mij gaat helpen met het contact leggen met dieren. Ik ben met een glimlach de meditatie uit gegaan. Dat warme gevoel in mijn hart heeft nog lang geduurd na de meditatie. Nu ik dit typ, voel ik de stroom weer. Sinds gisteren stroomt de energie van mijn hart weer.

Ik heb na de meditatie meteen mijn man gebeld omdat ik compleet overdonderd was…”

Heb jij net zo’n bijzonder verhaal meegemaakt als Carla? Of raakt dit verhaal jou ook diep in je ziel aan? Reageer dan op dit artikel. Zo kunnen we met elkaar onze ervaringen delen en elkaar blijven inspireren.

Over de schrijver
Elise
Door

Elise

op 27 Jan 2015

De rillingen lopen over mijn lijf als ik dit verhaal lees. Jeetje, wat is dat intens geweest. En wat moet dat mooi zijn om je dier zo plotseling tijdens een meditatie naar voren te zien komen terwijl het een boodschap voor je heeft.Soms hoor ik wel eens van mensen dat hun dier nog bij ze is. Maar ik vind het moeilijk te geloven. Ik heb zelf helemaal geen contact met mijn overleden dieren. En ik heb best veel dieren gehad. Kan ik de dieren die al over zijn nog bij mij krijgen? Weten jullie dat?

Laura
Door

Laura

op 26 Feb 2015

Bedankt voor je reactie Elise. Het is zeker mogelijk nog contact te hebben of te maken met dieren die al overleden zijn. Wil je dit zelf een keer ervaren? Vraag dan gerust een consult aan met onze dierentolk. Zij kan contact leggen en jouw vragen aan het dier stellen. Dit kan via: https://dierentolk.nl/aanvraag-dierentolkconsult/

Alexandra
Door

Alexandra

op 11 Feb 2015

Goh ik zit hier met tranen in de ogen van jouw verhaal. Soortgelijk verhaal alleen leeft mijn dier nog. Na een lange relatie van 15 jaar hier een punt achter moeten zetten. Eigenlijk deden we dat samen mijn vriend en ik. Maar nu, drie jaar later en ik beter in mijn vel, zie ik mijn konijn Floris steeds meer opbloeien. Tijdens de relatie en vooral daarna toen ik op mezelf woonde en in een burn out terecht kwam ging het met hem ook steeds slechter, met name tijdens zijn langdurige rui die wel 5 maanden kan duren. Ik voel me schuldig naar hem, hij is mijn beste maatje, maar hij heeft ontzettend geleden onder die tijd, de energie opgepikt.Sinds kort ben ik bij De Zomerhof, doe straks twee cursussen. Had al wel contact met mijn lieverd, maar met name de laatste dagen droom ik van het konijn...nee beter nog, we zijn samen in de droom en hebben een intens contact. Zo diep, dat kende ik nog niet. en wordt gelukkig wakker. Er is wellicht iets losgemaakt en dat wil ik niet meer kwijtraken. Bedankt De Zomerhof!

Laura
Door

Laura

op 12 Feb 2015

Wauw Alexandra, wat een mooi bericht. Wat heb je een bijzondere band met Floris, als ik het zo lees. We zijn heel benieuwd en kijken er naar uit hoe jij jullie band nog meer gaat versterken!

Ann
Door

Ann

op 11 Dec 2015

Hallo, ik ben Anneke en mijn hartje breekt als ik die verhalen lees. Ikzelf ben er zeker van dat dieren je lasten overnemen , ik ben chronisch ziek en heb dikwijls veel pijn, soms heb ik aanvallen van spierspasmen en ongeveer een uur voor de aanval verwittigd mijn hondje mij. Dan neem ik 5 druppels van mijn medicatie (als een aanval doorbreekt moet ik 30 tot 40 druppels nemen) en als hij ziet dat ik mijn medicatie neem word hij rustig. Soms heb ik zo een intens verdriet, en dan praat ik met hem en omdat ik me zo schuldig voel tegenover mijn hondje zeg ik : zeg , mijn lieverd, is het niet beter dat ik voor jou een nieuwe thuis zoek want ik zie en voel dat je niet gelukkig bent bij me.En dan zag ik in zyn ogen pas echt verdriet en in mijn hoofd hoorde ik: ik ben niet zomaar op je pad gekomen , ,jij hzbt mij nodig , maar nog meer heb ik jou nodig.Ik wist direct wat hij bedoelde (maar dat is een te lang verhaal om op te schrijven).Vooral poezen, honden en paarden (nog veel andere dieren ook) zijn spirituele healers en kunnen sommige ziektes alsook zware en negatieve energie overnnemen.Ik zelf vind het daarom heel belangrijk om ze reiki te geven.Ze zijn engelen voor mij!!! Ik stop met schrijven nu, want ik kan nog uren doorgaan over deze healers. Grtjes , Anneke

Reactie plaatsen