arrow_drop_up arrow_drop_down

Dierentolk Marjon in gesprek met een hond. 'Een reis door het lichaam'

Mika; 9 jaar; woont bij Nora

Terwijl ik zit te denken op welke wijze ik Mika welkom zal heten, ik kan maar niets passends vinden, valt m’n oog op zijn leeftijd. Meteen denk ik: maar Mika voelt toch wel een stukje jonger aan. Niet héél veel jonger, maar ik voel eerder een 8+. Waarschijnlijk voelt Mika zich in zijn hoofd jonger.

“Welkom knappe Mika. Fijn dat we weer contact hebben met elkaar. Ik weet niet meer of het me de vorige keer ook opviel dat jij jonger aanvoelt dan dat men zegt?”
Hij kijkt me aan en is vliegensvlug mijn energie aan het peilen, of hij überhaupt wel wil dat we zolang contact hebben met elkaar en of hij het wel goed zal gaan vinden dat ik deze reis ga maken.
Ik voel wat onrust bij hem, maar aan de buitenkant komt Mika ontzettend rustig en zelfverzekerd over.
“Lieverd, ik begrijp je twijfel wel, maar je zult er totaal niks van voelen. Sterker nog, naderhand zul jij je hoogstwaarschijnlijk wat prettiger voelen.”

Ik heb al eens eerder met Mika contact gehad, en toch voelt het aan alsof ik met een hele andere hond contact heb. Ik vind hem heel erg gegroeid. Hij voelt echt anders aan. Zover ik het me nog kan herinneren. De vorige keer leek hij me wat meer chagrijnig.
Ik heb bewust het vorige verslag niet gelezen omdat ik zo objectief mogelijk met hem wil communiceren, maar die chagrijnigheid kan ik me nog herinneren.

Nora: Mika is inderdaad veranderd. Hij heeft veel bijgeleerd, communicatie met andere honden is verbeterd en samen zijn we gegroeid. We leren van elkaar.

Mika is graag onder anderen, mens en dier. Al hoeft hij totaal niet nadrukkelijk aanwezig te zijn. Op een afstandje zijn en toch weten dat hij niet alleen is voelt voor Mika goed. Hij geniet van de aandacht. Velen geven hem ook voldoende aandacht. Maar soms negeert hij ‘vreemden’ wel, omdat hij er dan eventjes genoeg van heeft. Graag gaat hij ook op zijn, speciaal voor hem ingericht, plekje liggen en dan wil hij ook echt met rust gelaten worden. En volgens Mika hebben jullie daar ook begrip voor.

Nora: Hij gaat veel met ons mee, dat heeft hij het liefst. Thuis heeft hij 2 plekjes en als hij alleen wil zijn gaat hij in de bijkeuken liggen.

De onrust is er wel nog, dus ga ik samen met Mika eerst een relaxte meditatie doen. Hierbij heb ik de behoefte om een chakra meditatie te gaan doen, dan komt direct zijn innerlijke energie goed in balans.
Mika nodig ik dan ook uit om mee te gaan in meditatie. Wat hij héél graag doet.
Nora, wanneer jij mediteert, nodig Mika dan eens uit om mee te doen. Hij hoeft hiervoor niet in je buurt te zijn, weet dat hij meedoet als hij er zin in heeft.

Rondom Mika krijg ik een jonge hond te zien. Beige van kleur. Zijn loop is behoorlijk puppyachtig. Ik heb het vermoeden dat dit een beeld uit zijn verleden is Nora. Dat hij eerst heeft samengewoond met deze pup. Het was zijn maatje en hij denkt soms nog wel aan deze hond. Bijzonder.
Mika laat mij een vrouw met donkerkleurig, halflang haar zien. Vaak opgestoken. Twee jongere kinderen en een grote man. Kinderen niet altijd bij jullie.

Nora: Het jonge hondje zal in zijn Poolse asieltijd een maatje geweest zijn. Nog steeds kan hij prima met kleine hondjes overweg. Ik vermoed dat de vrouw met donkerkleurig haar ook uit die tijd komt, de grote man ook

O ja, volgens mij hebben jullie kleinkinderen? Hm, nu komen natuurlijk vlagen van het vorige gesprek naar boven.

Nora: Kleinkinderen komen heel af en toe logeren

Het huis is het laatste, of eerste huis van een rij huizen, met een voortuin en achtertuin. Jullie gaan meestal door de voordeur naar buiten, in de achtertuin kan ik ook geen poort ontdekken. Wel een garage naast het huis die ook een doorgang naar de tuin heeft. Ik zie in de tuin bomen, gras en tegels. Vanuit de achterdeur gezien ligt de schuur rechts. Dit kán zijn vorige woonhuis zijn geweest, maar hopelijk laat Mika me jullie huis zien.
Mika ligt wel graag buiten, maar is soms ook graag bij iemand in de buurt dus ligt hij ook veel binnen.
Volgens Mika ligt hij niet op de bank.

Nora: Ons huis is vrijstaand met er achter een grote tuin en aangrenzend een garage. Om het huis heen liggen klinkers. En de schuur ligt inderdaad rechts. We hebben ook geen poort. Meestal gaan we door de garageachterdeur naar buiten, heeft inderdaad doorgang naar de tuin. Hij ligt inderdaad niet op de bank.

“Lieve Mika, ik wil graag met de reis door jouw lichaam beginnen. Is dat goed voor jou?”
Jawel, Mika is nu weer helemaal aan mij gewend. En wanneer hij aan iemand gewend is dan is het oké voor hem. Hij vindt eigenlijk van iedereen die hij kent de energie goed, op 1 persoon na. Daar kan Mika helemaal niks mee en laat dit ook duidelijk merken.

Nora: Van wie Mika de energie niet goed vindt hebben wij een vermoeden.

‘Reis door Mika z’n lichaam’:
Ik wil benadrukken dat ik geen dierenarts ben en ik alleen doorgeef hetgeen ikzelf doorkrijg.
Terwijl ik Mika scan komen al verschillende ongemakken naar voren. Wat mij vooral opvalt is dat hij soms duizelig is, en dat laat hij mij nu ook goed voelen.

Misselijkheid en een gevoelige maag voel ik ook.

Hart: deze vind ik erg hard kloppen. Soms voelt Mika dit tot in zijn hoofd. Niet snel maar krachtig.

Keel: heel ruw voelt die aan. Alsof Mika weken achter elkaar heeft lopen hoesten en nu een zere keel heeft. Ruw, erg ongemakkelijk. Wanneer ik de keel verder nakijk merk ik dat er een vernauwing in de keel zit, die er hoogstwaarschijnlijk eerder niet zat. De keel ziet er rood uit. Eerst dacht ik een poliepje te zien, maar het kan ook een verdikking zijn door een ontsteking Nora.
Zijn stembanden voelen ietwat slap aan. Al kan ik niet direct een stembandverlamming ontdekken. Je doet er goed aan dit wel in de gaten te houden, want de duizeligheid zou misschien daar vandaan kunnen komen.

Nora: Sinds een week of drie heeft hij last van zijn keel. Ik was bang dat er een botje was blijven steken.

Ik vind dat zijn hals/klier wat op is gezet.

Maag: héél gevoelig Nora. Kan deels van het hart afkomen.
Maar wat jij ook doorgaf, hij is ook wel gevoelig voor vlees. Krijgt hij soms vlees waarbij het vetgehalte erg hoog is?
Daarnaast krijg ik ook brokken te zien. Alsof de combinatie moeilijker verteerbaar is.
Ook krijg ik een staafje te zien waar hij moeite voor moet doen om dit op te krijgen. Soort dentalstick. Frikandel onder de snacks moet ik meteen aan denken.

Nora: De dentalstick, die hij de laatste tijd kreeg, Hebben we niet meer gegeven. Hij krijgt ’s morgens brokken en ’s middags vlees en tussendoor stukjes banaan en appel.

Wanneer je net onder de ribben zou duwen doet dit pijn. Ik voel direct misselijkheid opkomen en Mika laat er een boertje bij.
Zijn maag is niet in orde.

Nora: Dat Mika zijn maag gevoelig is verbaast mij niet. Ruikende winden wijzen daar ook op.

Poten: meteen voel ik hoe mijn eigen armen slapjes aan gaan voelen. Hetzelfde gevoel krijg ik wanneer ik ontzettende honger heb. Zijn polsen zijn zwakker aan het worden. Leeftijd gerelateerd voelt dit aan. De doorbloeding is niet altijd optimaal en dan voelt hij tintelingen in zijn poten, vooral in de voorpoten..
Teentjes zijn soms pijnlijk. Artroseachtig gevoel.
Aan de achterpoten voel ik vooral aan de bovenkant aan de botten zwakte. De heupen zijn gevoelig.

Gebit: opvallend goed gebit voor een hond van 9 jaar.

Gewrichten: deze zijn wel wat aan het slijten. Hierdoor doet het soms wel wat pijn wanneer hij in de hondenkar mee reist en er veel hobbels zijn. Al zou hij niks anders willen dan toch meegaan. Mika laat me zien hoe hij ervan geniet. Wel is het soms moeilijk voor hem om erin te gaan.
“Liefje, je laat me voelen dat het soms wat pijnlijk is in de hondenkar. Vooral je heupen voel ik daarbij. Misschien dat Nora een ander kussen erin kan leggen? Een kussen die nóg meer schokken opvangt?”
“Ik wil wel graag mee blijven gaan, maar als zoiets zou kunnen heel graag ja.”

Nora: Als Mika in de hondenkar meegaat laat hij soms een schor geblaf horen. In de hondenkar krijgt Mika een extra kussen. We zijn blij met de hondenkar, zo kunnen we eropuit met de fiets. Mika loopt er niet meer naast.

Lever: nu voelt het niet als een probleem aan, toch merk ik dat zijn lever niet meer voor 100% goed functioneert. Het verwerken van afvalstoffen lukt niet meer voor de 100%. Je zou Mika dan ook kunnen ondersteunen door middel van een innerlijke reinigingskuur.

Darmen: op sommige plekjes in de dunne darm lijkt de rek er een klein beetje uit.

Bloed: ik ontdek best wel wat witte bloedlichaampjes in zijn bloed. Wat er wellicht toch op duidt dat hij een ontsteking in zijn maag(?) en/of keel heeft.
Mij valt tijdens deze reis zijn maag en het hart ’t meeste op Nora. Beiden ongemakken voelen overigens niet levensbedreigend aan.

Mika heb ik een energetische behandeling gegeven.

Tip:
* Geef Mika elke dag een scheutje biologische geitenmelk. Geitenmelk is niet alleen een goede bron van hoogwaardige eiwitten en vitamines, er zitten ook veel mineralen in. Waaronder ijzer, calcium, fosfor, magnesium, mangaan, kalium en jodium.
* Je kunt Mika een kuur geven om zijn lever, alvleesklier en nieren te reinigen.
Ook moest ik even aan propolis denken. Misschien hier een tijdje wat van geven aan Mika?
* Vitamine D3 (b.v. van Kruidvat de D50 mcg) zal Mika goed doen. 2 á 3 x per week.

“Lieve Mika, dank je wel dat je mij jou hebt laten ‘nakijken’. Is er iets wat jij zelf nog graag wil delen?”
Hij denkt na. En laat me dan weten dat hij de laatste tijd erg graag op koelere plekken ligt.
“Fijn dat je dit doorgeeft lieverd. Dank. Heb jij misschien ook nog vragen?”
Hij laat me de teentjes aan zijn linker voorpoot voelen, die zijn op dit moment toch wel pijnlijk en vraagt of daar iets aan gedaan kan worden.
“Ook dit geef ik uiteraard door aan Nora.”

Nora: Wat de koele ligplekken betreft is geen probleem, we hebben parket en tegelvloer.

* Geef Mika een hoge(re) dosering van omega 3. Voor de doorbloeiding en de weerstand. Je zou Mika van de Swiss (voor mensen) de 180 mg kunnen geven, 1 capsule per dag. Géén omega 6 en 9 geven.
* Daarnaast kun je hem groenlipmossel (b.v. van aniforte) gaan geven, ook hogere dosering. Dit is vooral goed tegen artrose.

Nora: Een röntgenfoto liet geen artrose zien, maar de groenlipmossel gaan we zeker geven.

* Geef Mika ook vitamine B-complex. Ook hoge dosering, 100 mg. Die van het Kruidvat is prima.

Nora: Wat is deze communicatie toch een fantastische methode. Goud waard!

“Lieve Mika, ik hoop dat je nog lange tijd zo pijnvrij mogelijk mag zijn. Ik merk wel dat je geniet van je leven en dat is mooi. Alsof je nu méér geniet van alles. Onze communicatie voelde fijn aan.
Nogmaals hartelijk dank voor ons contact en je vertrouwen.”

Ik stuur Mika nog eens extra Liefde en Licht en neem dan afscheid van hem.
“Dag knapperd, moge de Kracht van Licht en Liefde met je zijn.”

Dit dier is nu energetisch afgesloten voor communicatie.
Wil jij zelf voor jouw dier een gesprek aanvragen?
Wil jij zelf leren om met dieren te communiceren?
Mail naar info@dezomerhof.nl
Wij helpen je daar met liefde verder.

Over de schrijver
Reactie plaatsen