Wat doe je met zielige dieren in het buitenland?

Wat doe je met zielige dieren in het buitenland?

Herken je dat? Je bent op vakantie in Griekenland en er is een hondje dat telkens maar bij jou wil blijven? In het begin van de vakantie was het zo’n scharminkel. Je hebt ‘m met behulp van de blikjes uit de plaatselijke Super goed bijgevoerd. Er zit nu tenminste een laagje reserves aan. Vanaf dat moment achtervolgt het dier je overal waar je gaat. Het maakt niet uit waar je je begeeft, het hondje wijkt niet van je zijde. Over een paar dagen zit jouw vakantie erop en dan moet dit hondje achterblijven. Je hebt heus wel overwogen of er misschien een heel kleine kans zou zijn om hem mee te nemen, maar met geen mogelijkheid  zie jij hoe je dit dier in Nederland een fijn thuis zou kunnen bieden.

En naarmate de vakantie vordert, neemt het schuldgevoel toe. Het diertje geeft aan dat het bij jou in de buurt wil blijven en omdat je het straks moet teleurstellen, begin je ‘m de laatste dagen van je vakantie alvast maar weg te jagen. Dan is de overgang straks niet zo groot. En dat voelt ook zo ellendig omdat het dier je nu nodig heeft.

Op de dag dat je je spullen inpakt om weer naar huis te gaan, voel je je verscheurd. Jij gaat weg, je laat het arme dier daar achter, in een land waarin hij zijn leven niet veilig is. Vlak voordat je wordt opgehaald door de bus die jou naar het vliegveld brengt, ga je nog langs de supermarkt, koopt nog voor een week blikvoer voor het dier en vraagt aan andere Nederlanders die nog wat langer blijven of zij het diertje de komende week willen verzorgen. En vaak willen die Nederlanders dat wel.

Als alle koffers zijn ingeladen, je voor de laatste keer hebt gezwaaid naar je vakantievrienden en de bus uiteindelijk wegrijdt, ben je blij dat jouw hondje jou niet is komen ‘uitzwaaien’. Gelukkig heeft hij zich niet laten zien. Hij zal wel ergens met zijn buikje vol lekker aan het slapen zijn. De bus rijdt door de straten van het vakantiedorp waar jullie zaten en pikt de andere klaarstaande hotelgasten op die vandaag allemaal weer naar huis gaan.
Het lijkt erop dat de bus nu vol zit, en inderdaad, de chauffeur sorteert voor richting de snelweg. Zo, heerlijke vakantie gehad en nu weer lekker naar huis.

In gedachten neem je afscheid van dit heerlijke land. Je hebt eigenlijk helemaal geen zin om naar huis te gaan. Het weer was hier zo heerlijk, zo lekker gegeten, zulke fijne mensen ontmoet, zo ontzettend gelach … – buiten hoor je piepende remmen! Je hart slaat over. In een flits zie je hoe jouw hondje nog net een auto kan ontwijken.

En vanaf dat moment heb je niks meer na te genieten. Blijft dit beeld op je netvlies staan. Het flitst door je heen of je de chauffeur kunt vragen even te stoppen, maar wat kun je doen dan?
Terwijl jij door dit beslissingsproces gaat, rijdt de bus door. Steeds verder tot het hondje weer uit zicht is.

Je voelt je ellendig omdat je het dier niet hebt kunnen helpen. Omdat je het daar in de steek hebt gelaten. Je voelt je een verrader omdat je het wel telkens hebt gevoerd en jij nu naar huis gaat. Je voelt je misselijk worden omdat je dit hondje in dit land, zo vol gevaren met dat verkeer en zo, uiteindelijk gewoon aan zijn lot hebt overgelaten. Net zoals al jouw voorgangers hebben gedaan.

Wat kun je hier nou aan doen? Hoe kun je dit gevoel voorkomen?
Dit verhaal gaat nu toevallig over honden.
Maar zwervende  katten zijn er misschien nog wel veel meer in die landen.

Je kunt bij de bron beginnen.
Om dit nare gevoel te voorkomen, zou je kunnen overwegen om geen band meer op te bouwen met dieren die je op je vakantiebestemming tegenkomt. Dus ook niet voeren. En niet voeren, betekent in dit geval: pertinent niet.

Ik begrijp dat dit hard en meedogenloos kan overkomen. Maar als je voorkomt dat je een band opbouwt met het dier, dan hoef je je er later ook geen zorgen over te hoeven maken.

Veel dieren overleven de winter niet in die vakantielanden. En dat komt niet door de strenge vorst.

Veel honden en katten worden aan het eind van het toeristenseizoen gewoon geruimd. Voor veel honden en katten die door de toeristen zo liefdevol worden gevoerd en vertroeteld, is dat ook meteen hun enige seizoen.
Na de hele zomer die vieze overlast te hebben gedoogd, denkt de locale overheid en horeca aan het eind van het toeristenseizoen: Hopla, weg met die vieze overlast.
Nu staat het ethos van deze landen met betrekking tot het houden van dieren, op een ander pitje dan bij ons in Nederland. Ga er daarom niet vanuit dat dit ruimen met zorg of met liefde gebeurt.

WAARSCHUWING

Dringend advies: onderstaande alinea overslaan als je niet tegen gruwelijkheden kunt
Poten bij elkaar, bek dicht, hop in de vuilniszak. Goed luchtdicht dichtbinden en een paar dagen laten liggen. Je hebt er dan geen omkijken meer naar.
In Spanje hangen ze de honden bij bosjes op. Paar dagen hangen en spartelen en het probleem is opgelost.

 

Vanaf hier kun je weer veilig verder lezen

Door het voeren van zielige dieren in het buitenland, houd je deze dieren zelf in leven. Je helpt, ook al wil je dit echt niet lezen, de brute moord op deze dieren in stand te houden.

Moet je ze helemaal aan hun lot overlaten? Nee, dat hoeft nou ook weer niet. Je kunt ze op een heleboel manieren helpen. Alleen staat het voeren van de dieren niet op het lijstje.
In Gratis tips om zelf met dieren te kunnen communiceren staan een aantal tips die, als je ze toepast, niet alleen het dier maar ook jou zelf helpen.

Dan is onze cursus in het Communiceren met Dieren misschien wel een aanrader voor je. Tijdens de cursusdagen gaan we je leren hoe je je kunt afsluiten voor dit soort verdrietige situaties. Zodanig dat je er geen last meer van hebt. En dat niet alleen, we leren je ook hoe je toch nog iets voor zielige dieren in het buitenland kunt betekenen.

Ga je binnenkort op vakantie en heb je last van de loslopende dieren in het land waar je naartoe gaat? Schrijf je vandaag nog in voor onze Cursus Communiceren met Dieren! Wij leren je hoe je goed voor jezelf zorgt! Schrijf je nu in!

Wil je reageren? Dan kan dit onder dit artikel. Uitwijdingen over gruwelijkheden jegens dieren worden hier niet als reactie opgenomen.

 

Over de schrijver
Mijn naam is Mieke Zomer. Ik werk als dierentolk. Ik ben ondernemer bij De Zomerhof, auteur van het boek Dieren-Sprekend als Mensen, moeder van Sanne, vriendin van Nathalie. Ik heb het HEAO afgerond, ben vervolgens in de zakenwereld terechtgekomen en van daaruit rolde ik bij toeval in het communiceren met dieren. Het is mijn missie om mijn vak Dierentolk aan een breed publiek bekend te maken. Hiermee werk ik niet alleen mee aan het creeren van een betere toekomst voor veel dieren. Met het geven van de cursussen in het communiceren met dieren en het babyfluisteren, help ik vrouwen een liefdevolle en krachtige plek innemen in onze Nederlandse samenleving. Een samenleving waarin wat mij betreft de mannelijke kwaliteiten en de ratio zwaar worden overgewaardeerd. De wereld veranderen. Meer gevoel, meer hart: mijn missie, mijn passie.
Iris
Door

Iris

op 23 Jul 2013

Wat je ook nog kan doen, is bewust ervoor kiezen een "zielig dier" uit het buitenland te adopteren in plaats van bijvoorbeeld een nieuw gefokte puppy te kopen. Je kan niet alle dieren van de wereld redden maar wel de wereld van één dier. Ze zijn er niet allemaal geschikt voor om hierheen te komen en daar moet een organisatie goed op selecteren. Ook is het erg belangrijk dat de organisatie waar je mee in zee gaat ter plaatsen iets aan het probleem doet, een castratie-programma ter plaatsen bijvoorbeeld. Zoals altijd zijn er goede en minder goede organisaties. Als je je goed informeert kan je echt helpen. Maar het moet wel een bewuste keuze zijn, en inderdaad geen impulsactie zoals hierboven beschreven. (Hiermee wil ik absoluut de nederlandse asieldieren niet afvallen, hier kijk ik zelf ook eerst of er een match is....maar als er geen match is, waarom niet over de grens kijken. Dierenliefde is toch grenzeloos?)

Nathalie Steffens
Door

Nathalie Steffens

op 16 Dec 2013

Wat ik hierbij ook zo mooi zou vinden dat we zoveel bewustzijn creëren bij de gehele mensheid dat we het probleem bij de kern aanpakken. Op het moment dat je weet dat een dier kan communiceren, zul je vast anders met een dier omgaan. Natuurlijk zijn hier uitzonderingen op te vinden, maar laten we het groots aanpakken. Overal waar we aandacht aan schenken zal groeien, dus ook het besef dat dieren ook met ons kunnen communiceren en andersom.

Marianne de Zwart
Door

Marianne de Zwart

op 13 Jan 2014

Mijn ouders woonden in Spanje in Denia. Regelmatig kwamen ze in Alicante, waar veel zwerfhonden waren. Steeds liep dan een hond achter mijn moeder aan, als ze hem alleen maar aankeek. Ze hield van honden. Mijn vader verbood haar tenslotte om een hond aan te kijken. Ze wilden geen hond vanwege hun vele reizen. Hij vond het zielig om zo'n hond dan weer te moeten teleur stellen. Later heeft een zwerfkat haar domicilie bij mijn ouders verkozen. Zonder dier leven is toch niks. Als je een zwerver in het buitenland tegen komt en het lukt niet om hem mee te nemen, dan is er toch wel voor te zorgen, dat het dier ergens wordt ondergebracht. Er zijn zoveel mensen bezig in zoveel landen om zwervers op te vangen en na verzorging, enten, sterilisatie, geadopteerd te laten worden. Kijk maar op Facebook. Het kost tijd van je vakantie om een opvang te vinden, maar het geeft wel een goed gevoel om zo'n dier van de straat af te krijgen. En dan kom je misschien daardoor op hele bijzondere plekken in dat land, waar je anders nooit gekomen zou zijn. In Nederland zorg je toch ook, dat een loslopend dier meteen wordt opgevangen? Je kunt zien of een dier een zwerver is. Ze zijn besluiteloos waarheen ze zullen gaan en blijven bij je in de buurt. Jij kunt ze helpen. En dat hebben ze nodig.

Reactie plaatsen