Hoe je 4 obstakels neemt om met een kameel in Egypte te kunnen praten… Het Communiceren met Dieren is in feite een universele taal, de universele taal van dieren. Misschien heb je je wel eens afgevraagd hoe die communicatie toch verloopt. Zelf krijg ik regelmatig vragen in de zin van: “En hoe praat jij nou met een kameel in Egypte?” Het grappige is, dat mensen dan niet eens zozeer verbaasd zijn dat ik met een kameel kan praten maar wel dat ik Arabisch zou verstaan. Ik ga proberen uit te leggen wat erbij komt kijken voordat ik met een kameel in Egypte kan praten.
Ik loop daarbij natuurlijk tegen nogal wat obstakels aan.
Dierentolken in verschillende talen
Het eerste obstakel dat ik tegenkom is dat ik geen Arabisch spreek. Ik kom een eind in het Engels, Frans, Spaans en als ik echt mijn best doe, kan ik mij in het Pools ook nog wel redden. Maar het Arabisch, daar heb ik, net als het Thai, niks mee.
Dierentolken over een lange afstand
Het tweede obstakel om met die kameel in Egypte te kunnen praten, is de afstand tussen mij en het dier. Door slechte vakantie-ervaringen heb ik geen zin om nog eens naar een Arabisch land af te reizen om met die kameel te praten. Bovendien kost het nogal wat tijd en geld om op de plaats van bestemming te komen.
Wat te doen als je geen toestemming hebt van de mens bij het dier?
Derde en niet te onderschatten obstakel: bij die kameel hoort doorgaans een kamelendrijver. Als die man niet wil dat ik met zijn kameel ga praten, is voor mij de kous af. Ik vind het ethisch niet toelaatbaar om met een dier te praten als de ‘eigenaar’ het niet eens is met wat ik doe. Ik heb dus toestemming nodig van de kamelendrijver.
Dierentolken en het obstakel van het ego
Het vierde en allergrootste obstakel is mijn ego.
Mijn ego bestaat uit alles wat ik in mijn leven heb geleerd aan normen en waarden. Van jongs af aan heb ik dingen geleerd om mij in dit leven hier op aarde op een bepaalde manier te gedragen. Ik heb geleerd wanneer het gepast was om te huilen, wanneer het gepast was om te lachen, hoe ik volgens de waarden en normen van mijn ouders met andere mensen moest omgaan, hoe ik met dieren om moest gaan. Ik heb geleerd of ik andere mensen kon vertrouwen of niet. Of dieren goed waren of slecht. Of het geoorloofd was om van ze te houden of niet. Of je naar dieren kon luisteren of niet.
“Ik kan echt met dieren praten”
Omdat ze het zelf niet van hun ouders hadden geleerd, heb ik op mijn beurt nooit van mijn ouders geleerd dat je naar dieren kon luisteren. De eerste 45 jaar van mijn leven was dit daarom mijn waarheid: dieren kunnen niet praten. Wat zo lang voor mij een waarheid is geweest, verander je niet in een handomdraai. Er werkelijk in te geloven ik het in mij heb om pratende dieren te verstaan, dat is mijn allergrootste obstakel.
Het is een universele taal van dieren
Heb ik dit laatste en grootste obstakel overwonnen, dan spelen bijzonder genoeg obstakel 1 en 2 ook meteen geen rol meer. Maar is het niet bizar dat je op deze manier met dieren over de hele wereld kunt praten? Begin jij ook mogelijkheden te zien?
Als het bij jou begint te kriebelen, schrijf je dan nu in voor onze cursus Communiceren met Dieren. Er gaat een wereld voor je open! Ook is het leuk om het alvast zelf te proberen met de Gratis tips om zelf met dieren te kunnen communiceren! Bovendien kun je ook het boek Dieren – Sprekend als Mensen lezen.
