Tim Ribberink, buitengesloten worden

Tim Ribberink, buitengesloten worden

Ik voel me buitengesloten  Zoals je vorige week al op onze blog kon lezen, schreef ik over het thema: buitengesloten worden/iemand buiten een systeem plaatsen. Ik gaf aan hoe zwaar dit is voor de betreffende persoon. Loodzwaar dus. Dit artikel leverde een aantal reacties op, ook van mensen die zich hierin herkenden. Helaas is het nog steeds een actueel thema, iets dat elke dag nog speelt in onze maatschappij.

Twintigjarige Tim  Tot mijn verdriet las ik namelijk gisterochtend in de Twentsche Courant Tubantia het schrijnende verhaal van de 20-jarige Tim. Deze jonge knul heeft zelfmoord gepleegd, omdat hij zich zijn hele leven bespot, getreiterd, gepest en buitengesloten voelde.

Ik bedoel: kun jij het je echt voorstellen hoe dit moet hebben gevoeld? Persoonlijk kan ik me er slechts een piepkleine voorstelling van maken hoe ondraaglijk dit voor Tim moet zijn geweest. Op het moment dat ik namelijk zelf wel eens werd buitengesloten – al was het maar omdat ik niet mee mocht doen met verstoppertje –  voelde ik me kwetsbaar, onveilig en alleen. En dan heb ik het slechts over een enkele keer, een uitzondering, geen stelselmatigheid.

En dan gaan mijn gedachten naar Tim… uur in, uur uit, dag in, dag uit, week in, week uit, jaar in, jaar uit… Hoe zwaar moet dit zijn geweest voor hem? En voor zijn ouders, die hem lief hebben, maar die hem niet konden helpen? Voor de mensen die bij Tim betrokken zijn? Onze gedachten gaan uit naar hen.

Als ik op internet de reacties lees, zijn er zoveel mensen heel erg boos op de pesters, op de ‘schuldigen’….

Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.  Persoonlijk kies ik ervoor om geen beschuldigende vinger te wijzen naar de pesters. Vanuit het opstellingenwerk heb ik geleerd dat meerdere facetten een rol spelen: met welke last zijn de pesters zelf opgezadeld? Wat hebben zij uit te werken? Hoe komen ze tot deze verschrikkelijke daden, waarmee ze iemand de dood in kunnen jagen?

Liever wil ik mijn steentje positief bijdragen aan het verhelpen of voorkomen van dit soort trieste en pijnlijke situaties.

We kiezen er daarom voor een opstellingendag te organiseren met als thema: Pesten of gepest worden.

Hierbij zijn deelnemers welkom die met dit thema in aanraking komen (of zijn geweest) of ervoor open staan. En dat betekent ook dat er plaats is voor hen die zelf pesten of die ooit gepest hebben. Als we elkaar beter begrijpen, komen we dichter bij elkaar, waardoor jongeren zoals Tim een keuze voor het leven kunnen maken.

Zaterdag 15 december 2012 Opstellingendag met als thema: Pesten of gepest worden  info Opstellingendag Pesten of gepest worden

Opstellingendag voor wie?  Ben je of heb je ooit zelf gepest? Of word je zelf nog steeds buitengesloten? Dan kun je een opstelling aanvragen. Heb je beroepsmatig met pesten te maken? Dan kun je deelnemen als representant.

Laten we er een mooie dag van maken.

Aanmelden kan via: admin@dezomerhof.nl

 

Over de schrijver
Nathalie Steffens is systemisch werker, ondernemer en vriendin van Mieke Zomer. Al jaren draait ze samen met Mieke Zomer het opleidingsinstituut de Zomerhof. Nathalie is zowel opsteller en tevens coach van de Cursus Communiceren met Dieren. Het is haar passie om het systemische werk aan een breed publiek bekend te maken. Onder systemisch werk vallen: familieopstellingen, organisatieopstellingen, bedrijfsopstellingen en mens/dieropstellingen.
Carin
Door

Carin

op 09 Nov 2012

Hoi Nathalie, Niet bij leven, helaas, wel door een zeer defintieve actie heeft Tim uiting gegeven aan het 'zich buiten gesloten voelen'. Een actie die de grond onder ons behoorlijk doet schudden. Een actie die zeer velen niet onberoerd heeft gelaten. Een actie die vele vragen oproept en aandacht vraagt, en geeft, aan dit onderwerp. Ook ik kies ervoor om geen vinger te wijzen naar pester of gepeste (ieder draagt een eigen last mee uit het verleden) . Wel wil ik stilstaan bij een vraag die gaat over verbonden zijn met elkaar, delen en verantwoordelijkheid nemen. Dit geldt voor een pester en een gepeste. Een lastig onderwerp want : wanneer voel je je verbonden? voel je je verbonden genoeg om te kunnen delen? hoe deel je met elkaar? wie is verantwoordelijk waarvoor? weet je je verantwoordelijk voor jezelf? weet je je verantwoordelijk naar je omgeving? Door deze actie blijft er een groep mensen achter met talloze vragen waar geen antwoorden op gegeven kunnen worden. Ik hoop dat de opstellingen de verschillende facetten van dit onderwerp zullen belichten. Met empathie & warme groet, Carin

Nathalie Steffens
Door

Nathalie Steffens

op 16 Dec 2013

Dankje Carin, voor je mooie reactie...

Reactie plaatsen