Plaatjesdenken met je hond

Plaatjesdenken met je hond

Plaatjesdenken met je hond.
Vandaag staan we voor een uitdaging. We krijgen bezoek van een klein wit hondje dat niet zo goed weet wat rangorde is. Normaal komen er geen vreemde honden bij ons op het erf dus moeten we alert zijn op Liza. Die heeft het niet zo op andere honden op haar terrein. Nou ja, niet zo … ik ben bang dat ze ‘m aanvliegt. Zeker als hij niet weet wat zijn plaats is. Als hij weigert op zijn rug te gaan liggen bijvoorbeeld als Liza in de buurt is.

Het kleine witte hondje is een blijvertje voor ons bezoek, dus moeten we de kennismaking stapsgewijs laten plaatsvinden. Om het bezoek voor alle betrokkenen stressloos te laten verlopen, besluiten we voor deze keer Liza apart te houden.
Het hondje mag dus vrij rondlopen en voor Liza creëren we een plekje in onze woonkeuken.
Zelfs dat is al een uitdaging. Als zij het andere hondje zou horen trippelen of het bezoek ertegen zou horen praten, zou dit voor haar al een reden zijn om met grof geweld uit te willen breken of luid blaffend haar protest te laten horen. We nemen dus best een risico.

Vlak voor het bezoek arriveert, neem ik Liza apart in de keuken. Ik zet haar tussen mijn knieën, sluit mijn ogen en vraag in gedachten haar aandacht. Vervolgens stuur ik haar het plaatje van het kleine witte hondje en ik vertel haar in gedachten dat dit hondje straks bij ons op het erf en in huis komt.
Ik laat haar horen wat zij hoort als dit hondje over het erf en door de gang trippelt. Ik laat haar horen wat zij hoort als het bezoek straks binnenkomt. De deur kraakt wat, mensen worden begroet, voetstappen, krakende deur gaat weer dicht, trippelende pootjes op de plavuizen, etc.

Even knijp ik mijn ogen tot spleetjes om te zien of Liza er nog wel zit. Het zou wel fijn zijn als ik haar aandacht nog zou hebben. Liza zit voor me en kijkt me aan alsof ik het bewuste hondje als een sjaal in mijn nek heb gedrapeerd. Ze kijkt me aan met van die priemende ogen waar je bang van zou worden.
Okay, ik heb contact.  ;-) Geef twijfel mogelijk.

Ik vertel Liza dat dit hondje bij ons op bezoek komt, dat het een paar uurtjes blijft en daarna weer samen met het bezoek vertrekt. Ik leg haar uit dat dan weer hij dan weer zij bij ons in de huiskamer mag zijn. Dat we het gaan afwisselen vandaag. En dat wij net zo veel van haar houden, of ze nou in de keuken zit of bij ons in de huiskamer is.
Ook beloof ik haar dat het bezoek haar nog even komt begroeten. Zonder hondje.

Vijf minuten later horen we een auto stoppen. Liza slaat niet aan.
Het bezoek loopt het erf op. Liza slaat niet aan.
Het bezoek komt binnen en wordt begroet. Liza slaat niet aan.

Het hondje gaat de huiskamer in waar het even blijft en het bezoek loopt de keuken in om Liza te begroeten. Liza blijft het hele bezoek relaxed en taalt er niet naar om bij ons te willen zijn in de huiskamer. Alles gaat tijdens het hele bezoek precies zoals ik het mij en haar had voorgesteld.

Het gaat zelfs zo goed dat Liza – even de benen strekken – op een bepaald moment samen met Nathalie langs het raam van de huiskamer wandelt. Het kleine hondje springt onverwachts op de bank en begint haar luid aan te blaffen. Vanuit háár huiskamer! Liza taalt er niet naar en loopt er stoïcijns langs.

Het hele bezoek is zo succesvol verlopen. Wij zijn zo ontzettend trots op onze Liza! Dat vertellen wij haar keer op keer. Dit is voor herhaling vatbaar geweest. Volgende keer gaan we een stapje verder. Heel voorzichtig, kleine stapjes ;-)

Wil jij ook op deze manier met je hond communiceren? Download dan nu de Gratis minicursus om met jouw hond te praten! Er zal een wereld voor je opengaan en jouw hond zal jou beter begrijpen.

Over de schrijver
Mijn naam is Mieke Zomer. Ik werk als dierentolk. Ik ben ondernemer bij De Zomerhof, auteur van het boek Dieren-Sprekend als Mensen, moeder van Sanne, vriendin van Nathalie. Ik heb het HEAO afgerond, ben vervolgens in de zakenwereld terechtgekomen en van daaruit rolde ik bij toeval in het communiceren met dieren. Het is mijn missie om mijn vak Dierentolk aan een breed publiek bekend te maken. Hiermee werk ik niet alleen mee aan het creeren van een betere toekomst voor veel dieren. Met het geven van de cursussen in het communiceren met dieren en het babyfluisteren, help ik vrouwen een liefdevolle en krachtige plek innemen in onze Nederlandse samenleving. Een samenleving waarin wat mij betreft de mannelijke kwaliteiten en de ratio zwaar worden overgewaardeerd. De wereld veranderen. Meer gevoel, meer hart: mijn missie, mijn passie.
Reactie plaatsen