Is deze ezel een verkouden paard?

Is deze ezel een verkouden paard?

Is deze ezel een verkouden paard?
Onlangs gaven wij onze cursus in het Communiceren met Dieren op een toplocatie in België: kasteel Nieuwenhoven in Sint-Truiden. Onze cursusruimte was – tja, je kunt het slechter treffen – een van de torenkamers.
Tijdens het geven van de cursus, kijk je, als de cursisten toch met een oefening bezig zijn, af en toe eens naar buiten, en het uitzicht vanuit die torenkamer leidde naar ettelijke hectares weilanden, waterpartijen en bossen.

In één van de weilanden liep een kudde van twaalf alpaca’s (uitspraak: klinkt als alpenkaas), ik geloof een lamasoort uit Zuid-Amerika. In één van de andere weilanden liep een kudde bestaande uit 1 ezel en 2 paarden.

De ezel had dus geen mede-ezels om zich aan te spiegelen.
Dus op de vraag: kan een ezel verpaarden? Zeg ik na mijn constateringen van wat ik daar vanuit die torenkamer zag, ronduit: ja.

Verpaarden is een woord dat ik terplekke heb bedacht dus als jij als rechtgeaarde Nederlands of Vlaams geschoolde vrouw denkt dit woord te hebben gemist tijdens je schoolcarrière, dan zou je wel eens gelijk kunnen hebben.

Dieren kunnen vermenselijken en zo kunnen wat mij betreft ezels verpaarden, dus op een paard gaan lijken, zo ben ik er nu achter.

Wat wil namelijk het geval.

Wij hebben nu 7 jaar ezels. Ik weet niet beter dan dat ezels een gruwelijke hekel hebben aan water. Of het nu hemelwater is in de vorm van regen, hagel, sneeuw, een sproeier in de wei of dat het water is in de vorm van ooit gevallen hemelwater: een natte wei, een regenplas, een meertje, een stroompje, een greppel, een slootje … dat is allemaal letterlijk en figuurlijk één pot nat. Precies ‘het nat’ wat ezels verafschuwen.

Zodra de wolken zich namelijk opstapelen boven Haaksbergen en de eerste spat regen valt, komt onze kudde van acht ezeltjes vrijwillig naar huis, naar de stal. De kudde komt niet op z’n gemak hoor. Nee, als je ezels voor hun leven wilt zien rennen, kom dan gewoon even langs bij wisselvallig weer. En dan met name als de eerste druppels vallen. Echt. Zo’n stelletje mietjes als onze ezeltjes tref je zelden. Tenzij je zelf ezels hebt, natuurlijk.

Ezels die in de regen buiten lopen te grazen … dat is een beeld dat wij niet kennen. Zodra het regent staat ons hele spul op stal. Met hun oren plat in hun nek staan ze verslagen door de regen echt ‘zielige ezel’ te zijn. Heus, als de dierenbescherming bij regen bij ons langs zou komen en onze ezeltjes op stal zou zien staan, zouden wij echt een probleem hebben. Bij het alleen al zien van regen, hangen onze dieren namelijk al de ‘zielige ezel’ uit.

Wat schetst dus mijn verbazing, waarvan valt mijn mond dus open, als ik vanuit ons torenkamertje in België zie dat de wolken zich samenpakken en dat het in korte tijd in Sint-Truiden klettert van de regen en dat … je raadt het al … die verrekte ezel stoïcijns blijft doorgrazen !!! Ik kijk mijn ogen uit !!! Ik zie geen enkele twijfel: zal ik toch naar de stal, zal ik niet naar de stal? Komen jullie ook mee? Zal ik alvast een stapje zetten in de richting van de stal? Misschien komen jullie dan toch mee?

NIKS !!! Die ezel blijft gewoon lekker samen met de paarden in de wei !!! Hij laat zich door- en doornat regenen.

Heus, ik weet echt niet wat ik zie.

Ik kan niet anders dan concluderen dat die ezel moet denken dat ie ook paard is. En nu ik het opschrijf, snap ik het pas echt … het kan niet anders dan dat die ezel moet denken dat hij door de regen een koude heeft gevat en daarom balkt in plaats van hinnikt!

Heb jij een diersoort dat in zijn eentje wordt gehouden bij een andere diersoort? En dat jouw dier zich gaat gedragen naar de norm van die andere diersoort? Een konijn in een kippenhok bijvoorbeeld waarbij het konijn zich gaat gedragen als een haan?

Reageer dan onder dit artikel. Wij vinden het leuk om te lezen! Ook kun je de Gratis tips om zelf met dieren te kunnen communiceren ophalen als het je leuk lijkt om zelf het communiceren met dieren uit te proberen!

Over de schrijver
Mijn naam is Mieke Zomer. Ik werk als dierentolk. Ik ben ondernemer bij De Zomerhof, auteur van het boek Dieren-Sprekend als Mensen, moeder van Sanne, vriendin van Nathalie. Ik heb het HEAO afgerond, ben vervolgens in de zakenwereld terechtgekomen en van daaruit rolde ik bij toeval in het communiceren met dieren. Het is mijn missie om mijn vak Dierentolk aan een breed publiek bekend te maken. Hiermee werk ik niet alleen mee aan het creeren van een betere toekomst voor veel dieren. Met het geven van de cursussen in het communiceren met dieren en het babyfluisteren, help ik vrouwen een liefdevolle en krachtige plek innemen in onze Nederlandse samenleving. Een samenleving waarin wat mij betreft de mannelijke kwaliteiten en de ratio zwaar worden overgewaardeerd. De wereld veranderen. Meer gevoel, meer hart: mijn missie, mijn passie.
Reactie plaatsen