Hoe weet je nu of je contact hebt?
Als je zegt met dieren te kunnen communiceren, denken veel mensen dat je dat doet door dierengeluiden te maken. Dat je tegen een paard hinnikt of tegen een kat mauwt bijvoorbeeld. Of dat je kunt verstaan wat een hond zegt als ie blaft.
Maar zo werkt het niet. Niet voor mij althans.
Contact maken vanuit stilte
Voor het communiceren met dieren maak je contact met het dier vanuit de stilte. Je zoekt de stilte op in jezelf en zodra je daar bent, stel je je open voor dat wat het dier uitzendt.
Hoe weet je nu of je contact hebt?
Ik was eens op een manege in gesprek met een paard. Ik stond daar in alle stilte met mijn ogen dicht bij dat paard in de box. Dat alleen al is natuurlijk een raar gezicht voor mensen die niet weten hoe zulke communicatie werkt. Dus stond ik daar in opperste concentratie, op te vangen wat het dier mij meldde.
Zorg dat je niet afgeleid wordt
Op een bepaald moment werd ik afgeleid doordat ik andere manege-gangers aan hoorde komen lopen. Ze bleven buiten de box staan waar ook de mensen bij het paard stil en aandachtig naar mij stonden te kijken.
“Jeetje, wat gebeurt hier?”
– “Sssst, Mieke Zomer is in gesprek met mijn paard. Ze moet zich concentreren dus graag stil zijn.”
“Maar hoe kun jij nou zien dat ze contact heeft?”, hoorde ik vervolgens fluisteren, “Ze staat daar gewoon met haar ogen dicht!”
– “Kijk, kijk! Hij beweegt zijn rechteroor! Nu heeft ze contact!”
Zo werkt het niet
Helaas, het zou het allemaal veel makkelijker maken maar zo werkt het jammer genoeg niet. Dieren geven mij in elk geval niet een fysiek zichtbaar seintje dat ik op de juiste frequentie met ze zit.
Het is ook een te menselijke reactie die wij op zo’n moment van een dier zouden vragen. Ook al zou ik in dezelfde box staan als het paard, dan nog is dat niet de garantie dat ik met dit paard in gesprek ben en niet per ongeluk met zijn buurman/buurvrouw of met een ander dier op stal.
Maar hoe weet je dan wel of je contact hebt?
Hoe ik weet of ik echt contact met het betreffende dier heb gehad, is door het stellen van controlevragen. Ik zou het paard in dit geval bijvoorbeeld de vraag stellen welke kleur zijn moeder heeft. Of wie zijn grootste vriend/vriendin hier is op stal. Of met welk koosnaampje zijn mensen hem telkens begroeten.
Als ik een paar van dit soort vragen stel en ik krijg daar het juiste antwoord op, het antwoord dat zijn mensen kunnen beamen, dan pas kan ik met zekerheid zeggen dat ik contact heb met het juiste dier.
Controleerbare feiten
Voor mij persoonlijk zijn controleerbare feiten de enige maatstaf die ik hanteer om te kunnen beoordelen of ik wel of geen contact heb gehad met het juiste dier.
Lijkt het jou ook een sport om met jouw hond, kat of paard te communiceren? Download dan nu onze Gratis tips om zelf met jouw hond, kat of paard te communiceren en probeer het zelf uit!
